Κατηγορία: προσωπικές μαρτυρίες

πριν 5 χρονια ειχα την χειρότερη εμπειρία της ζωή μου…μια εμπειρία που σηματοδότησε  το τελος της ζωής μου.ερωτευμένη με έναν άνθρωπο που αδημονούσε να γεννήσω τα παιδιά του στο μέλλον.έμεινα εγκυος.συναισθήματα ανάμεικτα,φόβος και χαρά μαζί.ο συντροφος μου αρχικά ήταν χαρούμενος αλλά στην συνέχεια υπό την απειλή ότι η μητέρα του θα αυτοκτονούσε αν γεννούσα το παιδί μας με παρακαλουσε να διακόψω την κύηση.ύστερα απο άπειρους καυγάδες και νευρικους κλονισμούς εγώ γιατι θα έχανα το παιδί μας και αυτός την μητέρα του εγινε το χειρότερο λαθος….5 χρόνια μετά,παντρεμένη με τον ίδιο ανθρωπο και με ενα πανέμορφο μωράκι αναζητώ ακόμα το παιδί που έχασα….δεν ζω απλά προσπαθώ να βρω το θαρρος να παω να νανουρισω το παιδάκι που εχασα…Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΜΒΕΙ,ΟΣΟ ΑΝΤΙΞΟΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΒΙΩΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΟΤΑΝ ΘΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΤΕ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΑΣ!!!

eimai 18xronwn kai prin 22 xronia ekana ektwsh….den t hthela to metaniwsa kai to skeftomai sunexeia…den exw kapoion n m vohthisei na t kseperasw…m ponaei polu auto p egine alla hmoun anhliki k den t hthele kanenas…..twra tha mporesw na ksanasulavw????auto skeftomai olh mera k olh nuxta…to metaniwsa polu!!!!!

ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΕΙΧΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΥΣΗ. ΔΕΝ ΕΔΩΣΑ ΣΥΜΑΣΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΧς ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΚΥΚΛΟ. ΟΜΩΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΥΣΥΧΗΣΑ , ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΕΝΑ ΤΕΣΤ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ… ΗΤΑΝ ΘΕΤΙΚΟ ΧΑΡΗΚΑ ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ! ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΘΥΜΟΙΘΗΚΑ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΜΟΥ…17 ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ? 18…ΠΑΝΤΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝς ΜΑΝΟΥΛΑ , ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ? ΤΩΡΑ ΤΙ? ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ , ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ??? Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΤΕΡΑΣ… ΚΑΙ ΓΩ? ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΟΧΙ ΘΑ ΜΕ ΣΚΟΤΟΣΟΥΝ… ΤΟ ΘΕΛΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ , ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ 3-4 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΚΤΡΩΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ… ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ , ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ ΠΑΡΑ ΠΛΥ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΙΜΑΙ 17……

εκανα διακοπη κυησης πρν απο 4 μηνες τραυματικη εμπειρια.παντα ηθελα να αποκτησω παιδια ομως να μπορω να τα μεγαλωσω.εγω δεν μπορω να ταϊσω τον εαυτό μου πως θα μεγαλωνα ενα παιδι.οταν εμαθα πως ημουν εγκυος τα συναισθηματα αναμεικτα, χαρα και αγχος μαζι…που οδηγησαν σε κατι φρικτο.εκανα πολλα ονειρα πριν απο 4 μηνες τωρα πλεον κλαιω συνεχεια κοιταζω γυρω μου και νομιζω οτι ολοι ξερουν…γιατι να το κάνω.η αληθεια είναι ότι δεν το σκεφτηκα πολυ και εννοειται οτι το μετανιωσα.εχω χασει το νοημα της ζωής μου πλεον ,νομιζω ότι μια μερα θα τρελαθω και θα κανω κατι κακο στονν εαυτό μου.εφοσον σκοτωσα κατι δικο μου(χτυπουσε η καρδουλα του κι εγω τη σταματησα)μπορω να…..θελω να γυρισω το χρονο πισω αλλά δεν μπορω.θα μπορεσω αραγε να κρατησω στην αγκαλια μου το δικο μου παιδακι κάποτε?

γεια σασ. 

πριν απο ενα χρονο εμεινα εγγυοσ και σκεφτομουν για να κανω εκτροση. ειμουν περιπου διο μινον κ ο σιντροφοσ μ μ ειπε να παω να το ριξω.. το σκεφτηκα και εγω κ εκλεισα ενα ραντεβου για να παω κ να το κανω…

μετα πηγα σε μια εκκλησια και καθισα κ προσευχηθικα για δυο ωρεσ.   πηρα κ την μανα μ τηλ κ τησ ειπα μανα ειμαι εγγυοσ τι να κανω? να το ριξω??? κ αφτι μ ειπε θα σκοτοσεισ το ιδιο σου το αιμα??? και μετα καθισα και ειδα βιντεο με εκτροσεισ κ σοκαριστικα…

αποφασισα να το κρατησω κ τορα το εχω κ ειναι δυο μινων..οταν γεννησα μολισ βγηκα απο την κλινικη εκλεγα συνεχεια για αυτο που σκεφτηκα να κανω τοτε..το βλεπω και το χερομαι…

αλλα το πατερα του δεν μπορω να τον εχω γιατι ειναι παντρεμενοσ….. αυτα σκεφτομουν τοτε κ πικρενομουν.. αλλα πιστεψτε με αν εχουμε πιστι στο θεο ολα τα μπορουμε..

εγω ειχα πιστη κ τορα το εχω μαζι μ. το βλεπω που μ γελαει κ νιωθω τυψεισ για αυτο που επροκειτο να κανω..

πρεπει να σκεφτουμε οτι κ εμεισ τοσο δα μικρουλια ειμασταν στην κοιλια τησ μανασ μασ κ ομωσ μασ αφησασν να γεννηθουμε…

εγω το εχω μετανιωσει που εκανα αυτη την σκεψη τοτε κ ευτυχωσ που δεν το κανα κιολασ… κοπελεσ παρτε διναμη κ κουραγιο…. κ προπαντων πιστη στο Θεο..ειναι κριμα κ αδικο να χανονται τα μωρα που δεν φτενε σε τιποτα