Κατηγορία: προσωπικές μαρτυρίες

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΤΚΥΟ!!!!!

Από: ΛΙΛΑ

Μια εβδομαδα και 2 ημερες.Τοσος καιρος περασε απο την εκτρωση.Ευχομουν ενα χρονο να γινω μανουλα.Δυσκολο γιατι επρεπε να παιζω με την τυχη αφου ο πρωην μου προσεχε.Ενα μηνα αφου χωρισαμε εμαθα οτι επιτελους ειμαι εγκυος.Αποφασισα να το κρατησω αφου θα εδινε αξια στη ζωη μου.Το ψυχουλινι μου.Μονη μου αφου ο κυριος δεν ηθελε να αναλαβει ευθυνες.Φανταζομουν τη μερα που θα το παρω αγκαλια,που θα το φιλισω,θα δω το κορμακι του,τα ματακια του.Ημουν στο δευτερο μηνα,ακουσα την καρδουλα του μωρου μου και τοτε η μητερα μου μου ανακοινωσε πως αν δεν παντρευτω (με το ζορι εναν ανθρωπο που δεν με ηθελε) δε θα με στηριξει.Εγω ειμαι στα 22,ανεργη και φυσικα ανωριμη,δε μπορω να αναλαβω τετοια ευθυνη,το παιδι δεν ειναι γατα για να το παω στο χωριο μου οπως εκανα με ενα ζωακι αλλα το μυαλο μου ειναι μικρο και θα του φερθω το ιδιο.θα το παρατησω,θα θελησω να κανω τη ζωη μου.Τριτη ακουσα την καρδουλα του,τεταρτη αποφασισα να το σκοτωσω.Απο εκεινη τη στιγμη ποναω.Τα βραδια ουρλιαζω στον υπνο μου.Ακουω για μελλουσες μητερες και ζηλευω.Τη μερα της εκτρωσης,πριν γινει η επεμβαση,μισησα τους ανθρωπους που θα με “στηριζανε” στη ζωη μου.Σκοτωσα την ψυχη μου.Δε θελω πια κανεναν διπλα μου.Ποναω,κλαιω,χτυπιεμαι αλλα το μωρακι μου δε γυριζει πισω.Το μονο που θυμαμαι ειναι η καρδουλα του και ευχομαι απλα συντομα να βρεθω κι εγω εκει που ειναι.Δε μπορω να ζω κενη,αψυχη,διελυμενη!

Από: Δαναη

Καλησπερα,

Με πόνο ψυχής θα θελα και γω να μοιραστώ με τη σειρά μου πως μέσα σε λίγες ώρες κατέστρεψα 3 ζωές. Τη δική μου, της κοπέλας μου και της κόρης μου. Ήμουν 17 χρονών όταν η κοπέλα μου(ένα χρόνο μεγαλύτερη μου)  έμεινε έγκυος. Στην αρχή παγώσαμε κ οι 2. Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Δεν ξέραμε πως ν’αντιδράσουμε. Προσευχήθηκα στο Θεό και άρχισα να σκέφτομαι λογικά. Ο ερχομός ενός μωρού είναι χαρά και όχι πηγή δυστυχίας. Υποσχέθηκα στη κοπέλα μου πως αν και μικροί δεν θα φύγω ποτέ από δίπλα της. Μια υπόσχεση που αθέτησα πολύ γρήγορα. Αποφασίσαμε να το κρατήσουμε κ να το ανακοινώσουμε στους γονείς μου αρχικά. Η μητέρα μου χάρηκε αν και δεν έκρυβε το προβληματισμό της για το τι προβλήματα ή δυσκολίες μπορεί να έφερνε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Ο πατέρας μου ήταν αντίθετος από τη πρώτη στιγμή. Μας διαβεβαίωνε πως έτσι καταστρέφουμε το μέλλον μας κ η μόνη λύση ήταν η έκτρωση. Μετανιώνω γιατί δεν υπερασπίστηκα αυτό που πίστευα. Δεν φοβήθηκα, βολεύτηκα. Όλα έγιναν γρήγορα. Σήμερα είμαι 26 χρονών κ ακόμη πονάω – πληρώνω για το μεγαλύτερο λάθος που έκανα στη Ζωή μου. Εύχομαι ο Θεός να με συγχωρέσει γιατί εγώ δεν θα συγχωρέσω ποτε τον εαυτό μου.

Συγνώμη Μ , Συγνώμη Αναστασία (αγέννητο 2μηνων πραγματοποιήθηκε έκτρωση εν έτη 2003)

 

Από: markos

ΓΕΙΑ ΣΑΣ,ΜΕ ΛΕΝΕ ΜΑΡΙΑΝΝΑ Κ ΕΙΜΑΙ 22 ΧΡΟΝΩΝ,ΜΠΗΚΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ Κ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ….ΕΧΩ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΜΟΥ Κ ΑΥΤΟΣ,ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΜΑΣ ΜΕΝΑΜΕ ΜΑΖΙ ΕΙΧΑΜΕ ΒΡΕΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ 2 ΜΗΝΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΙΚΙ Κ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΤΡΙΚΑ ΜΑΣ Κ ΟΙ ΔΥΟ ΛΟΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΜΕΙΝΑ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΓΩ,ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ Κ ΕΤΣΙ ΑΝΑΓΑΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ..ΣΥΝΕΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ,ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΕΛΕΙΑ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΠΙΤΙ..ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ Κ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑ 22 ΜΟΥ Κ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΔΙΔΥΜΑ…ΠΑΝΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΣΤΑ 22 ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΩ ΔΙΔΥΜΑ!!Η ΤΥΧΗ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΟΧΙ..ΕΙΧΑ ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ ΚΑΘΗΣΤΕΡΗΣΗ.. ΕΚΑΝΑ ΤΕΣΤ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ,ΘΕΤΙΚΟ ΒΕΒΑΙΑ…ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΕΒΛΕΠΑ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΟΜΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕ..ΤΟ ΕΙΠΑ ΣΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΧΑΡΗΚΕ ΠΟΛΥ Κ ΕΓΩ ΤΟ ΙΔΙΟ Κ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΥΝΗΔΕΙΤΟΠΟΙΗΣΑΜΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ,ΑΝΕΡΓΗ ΕΓΩ Κ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΧΡΕΩΣΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΧΡΕΩΘΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΤΟ ΘΕΛΑΜΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΘΑ ΖΟΥΣΑΜΕ??ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΝΑΜΕ??ΤΙ ΘΑ ΕΤΡΩΓΕ??ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ..ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ,ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟ,ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΕ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ 8 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ,Κ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΑΜΕΣΑ…ΤΗΣ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΥ,ΚΑΘΩΣ ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΕ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ..ΕΧΕΙ Κ ΠΑΡΕΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ..ΗΤΑΝ ΔΙΔΥΜΑ!!!

ΛΕΩ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ Κ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΥΣΕΙΣ.. ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ,ΚΟΙΤΑΓΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΗΧΟ Κ ΕΚΛΑΙΓΑ,ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΟΤΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΟΥ,ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ…ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΛΠΙΔΕΣ ΝΑ ΤΑ ΦΕΡΩ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ…ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΙΣ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΙΧΑ ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΠΡΩΙ ΡΑΝΤΕΒΟΥ!!ΠΟΝΑΓΑ ΠΟΛΥ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ,ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ,ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΟΜΩΣ Κ ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΗΣΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ..ΤΑ ΗΘΕΛΑ ΠΙΣΩ…ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΜΩΣ…ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ,ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ,ΚΟΙΜΑΜΑΙ Κ ΤΑ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ..ΠΟΝΑΕΙ ΟΛΟ ΜΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ,ΝΙΩΘΩ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΔΕΙΑ..ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ Κ ΤΟ ΣΚΟΤΩΣΑ…ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΑ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑ ΕΚΑΝΑ ΕΚΤΡΩΣΗ,ΕΙΝΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ!!!ΕΛΠΙΖΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ Κ ΑΥΤΑ ΤΑ 2 ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙΑ..ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ,ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΗΧΟΣ ΜΕ 2 ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΚΙΔΕΣ Η ΜΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΜΟΥ ΝΑ ΤΑ ΚΟΙΤΑΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ..ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ….ΕΓΩ Κ Η ΔΕΙΛΙΑ ΜΟΥ!!!

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΠΟΤΕ….ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ!!!

ΠΛΕΟΝ ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ Κ ΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΣΕ ΜΕΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ…ΑΥΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ!!!

 

Από: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΑΠΑ

Ειμαι η Μαρια και ειμαι 26 χρονων θελω κι εγω να σας πω τη δικη μου ιστορια.Εδω και 2 χρονια εχω μια σχεση, αγαπιομαστε πολυ η μαλλον ετσι πιστευα μεχρι πριν 1 μηνα.Θελαμε να κανουμε οικογενεια και παιδακια.Καναμε ελευθερο ερωτα,πριν ενα μηνα εμαθα πως ειμαι εγκυος κι εκει ξεκινησε ο γολγοθας μου.Μολις το εμαθε ο φιλος μου το πρωτο πραγμα που μου ειπε ηταν εκτρωση.Εδω και ενα μηνα δεχομαι πολλες πιεσεις απ’τους δικους μου  και τον φιλο μου.Καθε βραδυ κλαιω δεν μπορω να ηρεμησω θελω να το κρατησω μα δεν εχω στηριξη απο κανεναν.σε 2 μερες θα κανω εκτρωση και ψυχολογικα δεν ειμαι ετοιμη ποναω πολυ.Ευχομαι ο θεος να με συγχωρεσει και αυτο το πλασματακι επισης να με συγχωρησει.Μακαρι να τα ειχα καταφερει μα ενα μηνα μιλαω σε ανθρωπους δολοφονους,γιατι μονο που θα κανω την εκτρωση θα ειμαι κι εγω μια δολοφονος.ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.Εμενα με ευλογησε αλλα δεν ειμαι αρκετα αξια να το κρατησω.

Από: μαρια