βρείτε βοήθεια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Το «Σπίτι της Μαρίας», για άγαμες, εγκυμονούσες, και ανύπαντρες μητέρες…
ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ
ΞΕΝΩΝΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΓΑΜΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ
” ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ” (τηλ. 2310-462744)

Το «Σπίτι της Μαρίας», για άγαμες, εγκυμονούσες, και ανύπαντρες μητέρες…

Τη δική τους «Κιβωτό» βρίσκουν οι άγαμες εγκυμονούσες κοπέλες και οι ανύπαντρες μητέρες, που θέλουν να επανακάμψουν από την προδοσία και την εγκατάλειψη των συντρόφων τους, στον ξενώνα υποδοχής και προστασίας του Ορθόδοξου Εκκλησιαστικού Ιδρύματος «Ο Ευαγγελιστής Μάρκος», που βρίσκεται στην περιοχή της Θέρμης, στη Θεσσαλονίκη.

Ο ιερέας Κωνσταντίνος Πλευράκης, και η σύζυγος του, Στέλλα, εδώ και χρόνια, απλώνουν προστατευτικά τις «φτερούγες» τους γύρω από γυναίκες που είναι μόνες και αναζητούν ένα σπίτι για να γεννήσουν τα παιδιά τους, σ’ αυτές που θέλουν ένα πιάτο φαγητό, αλλά και ψυχολογική υποστήριξη.
Όλα ξεκίνησαν το 1984, όταν δύο άγαμες μητέρες ζήτησαν τη βοήθεια του ιερέα, καθώς δεν είχαν πού αλλού να απευθυνθούν.

Τότε, αυτός αποφάσισε να τις φιλοξενήσει, μαζί με τα παιδιά τους, στο σπίτι του: σ’ ένα σαλόνι κι ένα δωμάτιο.

Επειδή, όμως, η ανάγκη για βοήθεια ήταν μεγαλύτερη, πήρε την απόφαση να πουλήσει το σπίτι, στο οποίο έμενε με την πρεσβυτέρα, στη Θεσσαλονίκη, και να φτιάξουν τον εκκλησιαστικό αυτό ξενώνα, στη Θέρμη.
Το «Σπίτι της Μαρίας», όπως ονομάζεται, μπορεί να φιλοξενήσει έως εφτά ( 7 ) γυναίκες, για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί, ώσπου να γεννήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

«Ο χριστιανισμός είναι αγάπη. Δεν μπορείς να μιλάς για χριστιανισμό και να νοιάζεσαι για τα αγαθά. Γι’ αυτό κι εμείς, με δικά μας χρήματα και για να εκπληρώσουμε ένα παλιό μας τάμα, φτιάξαμε την εκκλησία και τον ξενώνα, τα οποία και ανήκουν στην Ιερά Μητρόπολη Κασσανδρείας», δήλωσε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο πατέρας Πλευράκης.

Όλα αυτά τα χρόνια, από το συγκεκριμένο χώρο έχουν περάσει και έχουν ζητήσει βοήθεια περίπου 250 γυναίκες, από 16 έως 50 ετών, ορισμένες μαζί με τα παιδιά τους. Στέγη βρήκαν όχι μόνο Ελληνίδες, αλλά και αλλοδαπές:
«Δεν μας ενδιαφέρει- μας είπε ο ιερέας- από ποια χώρα είναι και σε ποιον Θεό πιστεύει η κάθε γυναίκα. Εμείς θέλουμε να τις βοηθήσουμε. Έχουμε στηρίξει και μουσουλμάνες και καθολικές. Για εμάς, όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι».

Εκτός όμως από την κατοικία, την τροφή, την ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψη, ο πατέρας Πλευράκης και η πρεσβυτέρα παρέχουν στις κοπέλες πνευματική και ψυχολογική υποστήριξη. Βοηθούν κάθε γυναίκα να ξεπεράσει το φόβο και την ταραχή που ζει εξαιτίας της εγκυμοσύνης της, αλλά και της εγκατάλειψης από τον άνθρωπο που αγάπησε και πίστεψε. Τη βοηθάνε να ηρεμήσει, να βρει την πίστη της, και να γεννήσει με χαρά κι ελπίδα το παιδί της.

«Παρ’ όλο που η εκκλησία δεν εγκρίνει προγαμιαίες σχέσεις, εμείς στηρίζουμε αυτές τις γυναίκες. Ο Χριστός την αμαρτία την καταδίκασε, τον αμαρτωλό τον αγάπησε. Η έκτρωση είναι έγκλημα. Και δεν πρέπει ένα λάθος, όπως είναι η εγκυμοσύνη εκτός γάμου, να το συμπληρώνουμε με μια δολοφονία παιδιού», προσθέτει από την πλευρά της η παπαδιά.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ο ιερέας και η σύζυγός του προσπαθούν να συμφιλιώσουν τη γυναίκα με τον πατέρα του παιδιού της και εάν είναι δυνατόν, να τελέσουν το γάμο τους, ώστε το παιδί που θα γεννηθεί να μεγαλώσει με τη φροντίδα των γονιών του, μέσα στη ζεστασιά ενός οικογενειακού περιβάλλοντος.

«Σπάνια το καταφέρνουμε, αν και εμείς κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας. Έχουμε φτάσει έως το Λονδίνο για να βρούμε τον πατέρα και να τον πείσουμε να παντρευτεί την κοπέλα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, τα ζευγάρια δεν τα βρίσκουν και δεν τελείται γάμος», αναφέρουν.

Αντίθετα, όταν η μητέρα είναι αναγκασμένη να μείνει μόνη της, το ίδρυμα προσπαθεί να την ενισχύσει ώστε να αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια τις υποχρεώσεις της, να βρει εργασία και να αναθρέψει σωστά το παιδί της.

Όλες οι υποχρεώσεις και τα έξοδα του ξενώνα και των γυναικών που φιλοξενούνται καλύπτονται, αποκλειστικά και μόνο, από την οικονομική ενίσχυση των φίλων, των συνδρομητών και των συνεργατών του έργου.

Τη Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010, το Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «Ο Ευαγγελιστής Μάρκος» τιμώντας τη γιορτή της Υπαπαντής, διοργανώνει δείπνο στο ξενοδοχείο «Καψής» της Θεσσαλονίκης.
Τα έσοδα της εκδήλωσης, που τελεί υπό την αιγίδα των δήμων Θέρμης και Ελευθερίου – Κορδελιού και της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής του ΑΠΘ, θα διατεθούν για την ενίσχυση του ξενώνα του ιδρύματος στη Θέρμη.
http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4144:-l-r-&catid=25:2009-12-18-08-37-46&Itemid=123

Με τήν λειτουργία τού ξενώνα αυτού, τό Εκκλησιαστικό Ιδρυμα «Ο Ευαγγελιστής Μάρκος» παίρνει θέση στόν αγώνα εναντίον των εκτρώσεων, πού είναι η πιό φοβερή καί επείγουσα απειλή γιά τόν Ελληνισμό σήμερα!

ΓΙΑΤΙ Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ»
Πολλοί νομίζουν, ότι τό όνομα « Σπίτι τής Μαρίας» δόθηκε στόν ξενώνα εξ αιτίας τής Παναγίας μας. Δέν πρόκειται όμως γιά το ονομα τής Μητέρας τού Κυρίου. Τό όνομα Μαρία, τό ειχε καί μιά αλλη γυναίκα, η μητέρα τού Ευαγγελιστού Μάρκου, χήρα ευκατάστατη από τά Ιεροσόλυμα, πού επαιξε σπουδαίο, αλλά αφανή διακονικό ρόλο στά χρόνια τού Χριστού καί τών μαθητών του.

Καί έτσι, όπως τό σπίτι τής Μαρίας στά Ιεροσόλυμα υποδέχθηκε τόν μελλοθάνατο, αναστάντα αλλά καί πάντοτε ζώντα Κύριο Ιησού Χριστό, έτσι καί τό «Σπίτι τής Μαρίας», στην Θέρμη Θεσσαλονίκης, σάν σύγχρονος Εκκλησιαστικός Ξενώνας, είναι ετοιμος νά υποδεχθεί κάθε μελλοθάνατο αγέννητο παιδί πού κρύβεται στά σπλάγχνα κάθε γυναίκας πού ψάχνει απεγνωσμένα γιά ένα καταφύγιο, γι΄ αυτήν καί τό παιδί της…

ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΓΚΥΜΟΝΟΥΣΑ Ή, ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ:

Από τήν ώρα πού μιά κοπέλα θά καταφύγει στόν ξενώνα τού Αγίου Μάρκου, δέν εχει αναγκη να νοιαστεί γιά τίποτε. Ο,τι και αν χρειαστεί, ωσπου να γεννήση τό παιδί της, θά τής τό προσφέρει δωρεάν τό Ιδρυμα.

Προσφέρουμε :
1. Κατοικία, τροφή, ιατροφαρμακευτική καί νοσηλευτική περίθαλψη καί ότι αλλο θά χρειαστεί, χωρίς καμιά απαίτηση υποβολής δικαιολογητικών καί χωρίς να μεσολαβεί καμμιά χρονοβόρα διαδικασία.

2. Πνευματική καί ψυχολογική υποστήριξη στόν Εκκλησιαστικό ξενώνα τής γαλήνης καί τής στοργής. Βοηθάμε κάθε κοπέλα νά συνέλθη από τό φόβο καί την ταραχή πού ζεί εξαίτιας τής εγκυμοσύνης, τής προδοσίας, αλλά καί της εγκατάλειψης από τον ανθρωπο πού αγάπησε καί πίστεψε. Τή βοηθάμε νά ηρεμήσει, να βρεί τόν εαυτό της καί τήν πίστη της, καί νά γεννήσει με χαρά καί ελπίδα τό παιδί της.

3. Συμφιλιωτική μεσολάβηση καί ειρηνική επαφή μέ τόν πατέρα τού παιδιού της. Αμέσως μόλις η κοπέλα ηρεμήσει καί εμπιστευθεί στόν Πνευματικό τού Ιδρύματος το πρόβλημα της, τό Ιδρυμα προσπαθεί να ελθη σέ επαφή μέ τον πατέρα τού παιδιού της, νά τόν συμφιλιώση μαζί της καί, αν ειναι δυνατόν, νά τελέση τον γάμο τους, ωστε τό παιδί τους να γεννηθεί καί νά μεγαλώση με την φροντίδα τών γονιων του, μέσα στην ζεστασιά ενός οικογενειακού περιβάλλοντος .

4. Γενική συμπαράσταση, ωσπου να λύση οριστικά τό πρόβλημα της. Στην περίπτωση πού δεν κατορθώσει το Ιδρυμα να οδηγήση στον γάμο τούς δύο νέους, οπότε η μητέρα ειναι αναγκασμένη νά μείνη τελικά μόνη της, τό Ιδρυμα προσπαθεί νά ενισχύση την κοπέλα νά αντιμετωπίση μέ αξιοπρέπεια τίς υποχρεώσεις της, να της βρεί εργασία και να τή βοηθήσει νά αναθρέψη σωστά τό παιδί της.
Το έργο του Ιδρύματος στηρίζεται: Στην αγάπη και τις προσευχές, στις ελεημοσύνες και στην οικονομική ενίσχυση των φίλων, των συνδρομητών και των συνεργατών του.
ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΕκκλησιαστικό ίδρυμα Παιδαγωγικών και Κοινωνικών εφαρμογών Ι.Μ. Κασσανδρείας «Ο Ευαγγελιστής Μάρκος»
“Το σπίτι της Μαρίας” – ό ξενώνας του Αγίου Μάρκου
Για κάθε άγαμη γυναίκα που εγκυμονεί, για κάθε αγέννητο παιδί που κινδυνεύει…
Τηλ. 2310-462744, 2310-461145.
57001 Θέρμη Θεσσαλονίκης

——————————————————————-
Επίσης και η Εκκλησία της Ελλάδος έχει φροντίσει για τις άγαμες μητέρες καθώς και για τις κακοποιημένες γυναίκες. Πληροφορίες σχετικά μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω,
Ξενώνας “Στέγη Μητέρας”
(Λέρου 6, Kυψέλη, 113 64 AΘHNA
τηλ.: 210 – 8641300, 210 -8615700, τηλ & fax: 210 – 3811959)

Eίναι ξενώνας φιλοξενίας αγάμων μητέρων και κακοποιημένων γυναικών με τα παιδιά τους. O ξενώνας λειτουργεί με Eσωτερικό Kανονισμό υπό την εποπτεία του KE.Σ.O., με μόνιμο προσωπικό (αμειβόμενο και εθελοντικό).

Στη Στέγη Mητέρας φιλοξενούνται:

― Άγαμες μητέρες ― εγκυμονούσες εκτός γάμου μαζί μέ τα παιδιά τους
― Kακοποιημένες γυναίκες μαζί μέ τα παιδιά τους
― Γυναίκες θύματα του trafficking (δουλεμπόριο)

Στην Στέγη Mητέρας προσφέρονται:

1) Διαμονή και διατροφή

2) Kοινωνική και ψυχολογική στήριξη. Στις άγαμες μητέρες εξασφαλίζεται η παρακολούθηση και ο τοκετός σε Δημόσιο Nοσοκομείο καθώς και σε ιδιωτικά Νοσοκομεία που προσφέρονται εθελοντικά (IAΣΩ)

3) Iατροφαρμακευτική φροντίδα

4) Nομική στήριξη

5) Eκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση

6) Διασύνδεση με την αγορά εργασίας για επαγγελματική επανένταξη

7) Σεμινάρια επιμόρφωσης σε θέματα προγεννητικής αγωγής, θηλασμού, ανατροφής παιδιών, αγωγής υγείας, πρώτων βοηθειών κ.λπ.

8) Ψυχαγωγία και παρακολούθηση πολιτιστικών εκδηλώσεων.

H διάρκεια παραμονής κάθε περιστατικού είναι τρεις (3) μήνες και κατά περίπτωση ένα (1) έτος, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν φεύγει γυναίκα εάν δεν αποκατασταθεί (εργασία και κατοικία με εξασφάλιση οικοσυσκευής κ.λπ.)

H Kοινωνική και Nομική Yπηρεσία σε συνεργασία με το Kέντρο Yποδοχής και Eνημέρωσης του KE.Σ.O. φροντίζουν για την επανασύνδεση των φιλοξενουμένων με τις οικογένειές τους, είτε έχουμε περιπτώσεις κακοποίησης, είτε εξωγάμου κυήσεως.

O Tομέας Kοινωνικής Eπανένταξης σε συνεργασία με τις Yπηρεσίες της I. Aρχιεπισκοπής Aθηνών, Kρατικούς, MKO και άλλους φορείς, φροντίζει για την επαγγελματική αποκατάσταση των φιλοξενουμένων, όταν αποχωρούν από την Στέγη και μεριμνά για την εξεύρεση κατοικίας, εξασφάλιση προκαταβολής ενοικίου και οικιακού εξοπλισμού.

Oι εθελόντριες του Kοινωνικού Tομέα του KE.Σ.O. και της Στέγης:
Συνοδεύουν τις φιλοξενούμενες σε υπηρεσίες για την τακτοποίηση εκκρεμών διοικητικών υποθέσεων, παιδιάτρους ή νοσηλευτικά ιδρύματα για εξετάσεις των παιδιών και σε τακτά χρονικά διαστήματα σε ψυχαγωγικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Φροντίζουν σε καθημερινή βάση τη φύλαξη των παιδιών στον παιδότοπο της Στέγης.
Παρέχουν φιλοξενία στις μητέρες και τα παιδιά τους κατά τις ημέρες των εορτών.

NOMIKH YΠOΣTHPIΞH
(Mετσόβου 4, 1ος Όροφος, 106 82 AΘHNA)
τηλ.: 210 3811274, 210 8239597, τηλ & fax: 210 3811959, 210 8239851

― Στις φιλοξενούμενες στη Στέγη Mητέρας παρέχεται νομική στήριξη (ασφαλιστικά για την επιμέλεια των παιδιών, νομικός σύμβουλος κ.λπ.) καθώς και προσπάθεια επανασυνδέσεως με το οικογενειακό περιβάλλον. (Yπεύθυνος: Παναγιώτης Δικαίος, δικηγόρος)

― Eπεξεργασία νόμων για την οικογένεια και πίεση προς την Kυβέρνηση. (Yπεύθυνος: Iωάννης Kυμιωνής, δικηγόρος)
http://www.kivotoshelp.gr/pages/Mariahouse.htm

Το όνειρο που έγινε εφιάλτης

Το όνειρο που έγινε εφιάλτης……

 

Τέλη Ιουλίου του 2011 βρίσκομαι στη Θάσο με φίλους για διακοπές.. Κάτι μέσα μου δεν πάει καλά.. Έχω συναισθήματα που μέχρι σήμερα δεν μπόρεσα να περιγράψω. Τα χέρια μου βρισκόταν συνέχεια στη κοιλία μου και δεν μπορούσα να καταλάβω το γιατί…. Έβλεπα έγκυες γυναίκες και με έπιαναν γέλια χαράς και πάλι χωρίς να καταλάβω το γιατί…. Περνούσε από το μυαλό μου το ενδεχόμενο μιας εγκυμοσύνης αλλά ήταν τόσο μεγάλοι οι πόνοι που είχα που αμέσως το διέψευδα.. Δεν ήτανε η πρώτη φορά που είχα καθυστέρηση γι αυτό και δεν ενεργοποιήθηκα νωρίτερα.. Οι μέρες περνούσαν κ γώ βρισκόμουν από τη ξαπλώστρα στο κρεβάτι για ύπνο από της 10 και πάει λέγοντας! Εγώ να μην μπορώ να πιώ! Να μην μπορώ να καπνίσω! Να χορέψω! Να ξενυχτήσω! Ότι έκαναν οι φίλοι μου εγώ δεν μπορούσα να το ακολουθήσω.. Ένιωθα το σώμα μου τόσο βαρύ.. Τα μάτια μου έκλειναν συνέχεια και ένα αίσθημα δυσφορίας γέμιζε τη μέρα μου… Έμειναν ακόμα 2 μέρες διακοπών και γω επιτέλους θα συναντούσα το αγόρι μου! Ήμουνα τόσο ερωτευμένη που ώρα με την ώρα η ψυχολογία μου ανέβαινε… Τετάρτη απόγευμα χτυπάει το τηλέφωνο μου! Επιτέλους έφτασε η μέρα που θα κανονίσουμε τα δρομολόγια για να πάω να τον συναντήσω!!!! Δεν κράτησε όμως και πολύ η χαρά μου…. Τα σχέδια αλλάζουν ο Δημήτρης κουράστηκε από την απόσταση και θέλει να χωρίσουμε.. χάρηκε που με γνώρισε αλλά δεν πάει άλλο… Η καρδία μου είναι έτοιμη να σπάσει δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να κρατήσω τη ψυχραιμία μου και να σεβαστώ την άποψη του. Παρ όλα αυτά θέλω να ξεσπάσω και δεν μπόρω.. κάτι μέσα μου αντί να με εξωθεί στα άκρα με ηρεμή.. με γαληνεύει και δεν μπορώ να νιώσω θυμό, δεν μπορώ ούτε να κλάψω… Εκείνη τη στιγμή έπρεπε να επιβεβαιώσω τα συναισθήματά μου και άλλος τρόπος δεν υπήρχε παρά μόνο ένα τεστ εγκυμοσύνης. Δεν προλαβαίνω να το κάνω και να περάσουν κάποια δευτερόλεπτα και το αποτέλεσμα είναι πεντακάθαρο! Το τεστ είναι θετικό! Δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω…. Είμαι τόσο ευτυχισμένη όσο ποτέ ξανά μέχρι εκείνη τη στιγμή. Και τώρα έφτασε η δύσκολη ώρα της ανακοίνωσης… Βρήκα τη δύναμη και το είπα χωρίς να με ενδιαφέρει το τι θα θέλει ο Δημήτρης! Σημασία για μένα είχε μόνο το τι ήθελα εγώ.. Και για μένα αυτό το παιδί ήτανε ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ.. Ο Δημήτρης όμως ήτανε ξεκάθαρος.. το παιδί αυτό εκείνη τη χρονική στιγμή ήτανε ένα λάθος.. Οπότε και απευθύνθηκα στους γονείς μου.. Χαρήκανε πολύ! Και το μόνο πράγμα που ζήτησαν ήτανε μια απλή αναγνώριση.. τίποτ άλλο…. Ούτε λεφτά ούτε και τη παρουσία του Δημήτρη εάν ο ίδιος δεν το ήθελε… Παρ όλα αυτά όμως ο Δημήτρης εξαφανίστηκε…δεν μπορούσα να τον βρω να επικοινωνήσω μαζί του να συζητήσουμε… Μετά από μέρες με πήρε τηλέφωνο και η άποψη του ήτανε η ίδια… ένα μεγάλο ΟΧΙ! Όταν το άκουγα ένιωθα τα πάντα μέσα μου να διαλύονται… Περνούσαν οι μέρες και γω έπρεπε να αποφασίσω… είμαι 24 χρονών ακόμη συντηρούμε από τους γονείς μου λόγω του ότι δεν έχω πάρει πτυχίο, οι γονείς μου μένουν σε μια μικρή επαρχιακή πόλη και γω ήμουνα έτοιμη να τους επιβάλλω ένα ακόμα παιδί αγνώστου πατρός για τη κοινωνία που ζουν. Εκεί μίσησα τους πάντες! Και κυρίως αυτό το χάος που θέλουν να το ονομάζουν κράτος! Που είναι η πρόνοια για τις άγαμες μητέρες? Μισούσα όποιον προσπαθούσε να με πείσει ότι το δικό μου παιδί ήτανε ένα λάθος. Εκεί λοιπόν που έχω πιάσει πάτο εμφανίζεται ξανά ο Δημήτρης και μου λέει πως το παιδί το θέλει και θα το πει στους γονείς του…. Πόσο χαρούμενη μπορεί να ένιωσα εκείνα τα πρώτα δευτερόλεπτα. Και εκεί μείναμε στα δευτερόλεπτα.. μετά συνεχίσαμε από εκεί που το αφήσαμε. Είναι λάθος. Έφτασε η μέρα που έπρεπε να πάω στο γιατρό. Μόνη φυσικά.. Σε όλα μόνη… Όσο έβλεπα τον υπέρηχο δεν καταλάβαινα τίποτα μέχρι τη στιγμή που άκουσα τη καρδούλα του..χτυπούσε τόσο γρήγορα και τόσο δυνατά!!! Ήτανε το πιο όμορφο και ανεξήγητο φαινόμενο που αντιμετώπισα ποτέ στη ζωή μου. Συνειδητοποίησα ξαφνικά πως μέσα μου ζει ένα πλασματάκι…. Αυτή ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που το είδα και το άκουσα. Δυστυχώς τα περιθώρια ήτανε στενά και μέσα σε 5 μέρες έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Μετά θα ήτανε αργα. Σε 5 μέρες θα έμπαινα στο 3 μήνα. Η απόφαση κατοχυρώθηκε και το ραντεβού έκλεισε. Από εκεί ξεκίνησε ο εφιάλτης μου. Μετρούσα αντίστροφα τις μέρες έπιανα τον εαυτό μου να εκφράζεται δυνατά……καθόμουνα και μιλούσα και ζητούσα απεγνωσμένα συγγνώμη σ αυτό το παιδάκι νομίζοντας πως έτσι θα λυτρωθώ…. Έφτασε η μέρα της έκτρωσης. Όλα μέσα μου πονάνε. Θέλω να γίνει κάτι και να ακυρωθεί το ραντεβού… ο Δημήτρης είναι δίπλα μου όλη τη μέρα και προσπαθεί με χίλιους δύο τρόπους να  με κάνει να ξεχαστώ… για μένα όμως όλα είναι μαύρα… νιώθω ότι μου ξεριζώνεις τη καρδία μου ότι με το έτσι θέλω χωρίς να με ρωτήσεις παίρνεις αυτό που ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΛΑΤΡΕΨΑ….. Η διαδικασία κράτησε αρκετή ώρα γιατί δεν μπορούσα να πάρω την απόφαση… ένα βλέμμα όμως του Δημήτρη ξαφνικά μου είπε πολλά… 5 η ώρα ήμασταν στο σπίτι χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει το τι έκανα.. κάτι έλειπε όμως από μέσα μου ήμουνα μισή, μάλλον ήμουνα και είμαι άδεια…κενή… από εκείνη τη μέρα 18 Αυγούστου μέχρι και σήμερα μέσα στο μυαλό μου… οι τύψεις με πνίγουν για την αδυναμία που ένιωσα και δεν έκανα αυτό που μου ζητούσε όλο μου το είναι! Δεν θα με συγχωρήσω ποτέ και ποτέ τίποτε και κάνεις δεν θα γεμίσει το κενό μου…. Πάντοτε θα είναι το πρώτο μου αγγελούδι!!!! 

Από: πωλινα

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ.. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΟΜΩΣ ΤΩΡΑ. ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΙΔΑΚΙΑ. Η ΑΛΑΖΟΝΙΑ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΨΑΧΝΩ ΔΙΑΡΚΩΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ. ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΙΣ ΒΟΛΤΕΣ ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΓΝΩΡΙΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΕΡΩΤΑ! ΕΛΕΓΑ ΔΙΑΡΚΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΦΕΥΓΩ. ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΡΕΙ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΑ ΜΟΥ. …..ΩΣΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ , ΗΤΑΝ ΜΑΙΟΣ ΤΟΥ 2008 ΟΤΑΝ ΤΟ ΤΕΣΤ ΕΔΕΙΞΕ ΘΕΤΙΚΟ! ΠΑΓΩΣΑ! ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ. ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΕΙΧΑ ΒΡΕΙ ΗΔΗ ΤΗ ΛΥΣΗ. ΕΚΤΡΩΣΗ -ΣΚΕΦΤΗΚΑ-. ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ. Η ΜΑΛΛΟΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΔΕΣΩ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΜΟΥ. ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ. ΕΚΛΕΙΣΑ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ. Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΟΝΟΥΣΕ ΦΡΙΚΤΑ. ΕΚΛΑΙΓΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕ –ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ– ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ. ΕΝΙΩΘΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΗΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ. ΠΑΝΕ 3,5 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΑ. ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΠΟΤΕ. ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΩ ΣΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΒΩ ΕΝΑ ΚΕΡΑΚΙ ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΘΩΑ ΨΥΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΓΥΡΕΨΕ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ! ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΘΩΟ ΠΛΑΣΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΩ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΝΩΜΗ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΤΕ. ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΩ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. ΕΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΚΤΡΩΣΗ. ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΛΥ Η ΕΚΤΡΩΣΗ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΔΕΝ ΓΙΑΤΡΕΥΕΤΑΙ ΠΟΤΕ. ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ..

Από: Μαρια

Σκοτωνοντας την ψυχη μου

Μια εβδομαδα και 2 ημερες.Τοσος καιρος περασε απο την εκτρωση.Ευχομουν ενα χρονο να γινω μανουλα.Δυσκολο γιατι επρεπε να παιζω με την τυχη αφου ο πρωην μου προσεχε.Ενα μηνα αφου χωρισαμε εμαθα οτι επιτελους ειμαι εγκυος.Αποφασισα να το κρατησω αφου θα εδινε αξια στη ζωη μου.Το ψυχουλινι μου.Μονη μου αφου ο κυριος δεν ηθελε να αναλαβει ευθυνες.Φανταζομουν τη μερα που θα το παρω αγκαλια,που θα το φιλισω,θα δω το κορμακι του,τα ματακια του.Ημουν στο δευτερο μηνα,ακουσα την καρδουλα του μωρου μου και τοτε η μητερα μου μου ανακοινωσε πως αν δεν παντρευτω (με το ζορι εναν ανθρωπο που δεν με ηθελε) δε θα με στηριξει.Εγω ειμαι στα 22,ανεργη και φυσικα ανωριμη,δε μπορω να αναλαβω τετοια ευθυνη,το παιδι δεν ειναι γατα για να το παω στο χωριο μου οπως εκανα με ενα ζωακι αλλα το μυαλο μου ειναι μικρο και θα του φερθω το ιδιο.θα το παρατησω,θα θελησω να κανω τη ζωη μου.Τριτη ακουσα την καρδουλα του,τεταρτη αποφασισα να το σκοτωσω.Απο εκεινη τη στιγμη ποναω.Τα βραδια ουρλιαζω στον υπνο μου.Ακουω για μελλουσες μητερες και ζηλευω.Τη μερα της εκτρωσης,πριν γινει η επεμβαση,μισησα τους ανθρωπους που θα με “στηριζανε” στη ζωη μου.Σκοτωσα την ψυχη μου.Δε θελω πια κανεναν διπλα μου.Ποναω,κλαιω,χτυπιεμαι αλλα το μωρακι μου δε γυριζει πισω.Το μονο που θυμαμαι ειναι η καρδουλα του και ευχομαι απλα συντομα να βρεθω κι εγω εκει που ειναι.Δε μπορω να ζω κενη,αψυχη,διελυμενη!

Από: Δαναη