Τουλάχιστον η Πισπιρίγκου τα γέννησε και μετά τα σκότωσε

Εκείνες εκεί που φωνάζουνε τώρα που φωνάζανε, να την λιντσάρουν θέλανε, ρωτήστε να δείτε, ας ρωτήσει η καθεμιά με το εαυτό της, πόσες εκτρώσεις έχει κάνει; Πόσα παιδιά έχει σκοτώσει;

Και μάλιστα αν θέλετε να σας υπενθυμίσω ίσως τι είπε, ότι είναι λιγότερο κακό αυτό που έκανε αυτή, αυτό που κάνουμε εμείς με το να σκοτώσουμε εμείς ένα παιδί πριν έρθει ακόμα στη ζωή, δεν το λέει ο Άγιος Παΐσιος αυτό;

Είναι προτιμότερο λέει η γυναίκα να γεννήσει το παιδί της να το βαφτίσει και μετά να το σκοτώσει, παρά να το σκοτώσει μέσα στη κοιλιά. Αλλά αγαπητοί μου αδελφοί βλέπετε, επειδή μας ελέγχει η συνείδηση και νομίζουμε ότι θα την καθησυχάσουμε, βγάλαμε όλο μας το μένος σε αυτή την ταλαίπωρη.

Άλλα δεν θα ήταν μια ευκαιρία να γυρίσουμε στον εαυτό μας και να μετανοήσουμε για αυτά τα εκλήματα που κάνουμε κάθε μέρα, όλη η κοινωνία μας, και να υποκρινόμαστε δήθεν ότι είμαστε σωστοί και ότι λυπηθήκαμε, ότι λυπόμαστε εμείς τα παιδιά εεε… που η καημένη εκείνη έχει σκοτώσει, τουλάχιστον λένε οι άνθρωποι, να σταματήσουμε την υποκρισία να μετανοήσουμε να εξομολογηθούμε και να ζητήσουμε το έλεος του Θεού, γιατί όπως βλέπετε πάμε απ’ το κακό στο χειρότερο

https://www.instagram.com/tv/CfOzL-KFMkD/

Ἡμέρα ἑορτῆς γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐνδομήτριου παιδιοῦ

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου
Δρ. Φυσικού, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)

Στὶς 24 Ἰουνίου 2022 ἀνατράπηκε ἀπὸ τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο στὶς ΗΠΑ ἡ ἀπόφαση τοῦ 1973 κατὰ τῆς ζωῆς καὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τότε εἶχε πλέον μείνει ἐντελῶς ἀνυπεράσπιστο στὰ φονικὰ νυστέρια καὶ ἄλλα ἐκτρωτικὰ ὄργανα τῶν ἰατρῶν – δολοφόνων. Ἀκόμα καὶ λίγες ἡμέρες πρὶν τὴν γέννα του, ὁπότε στὴν πραγματικότητα εἶναι ἕνα πλήρως σχηματισμένο βρέφος, μποροῦσε νὰ κατακρεουργηθεῖ, κάτω ἀπὸ τὴν κάλυψη τοῦ νόμου γιὰ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης τοῦ σώματος τῆς γυναίκας. Αὐτὸ τότε θεωροῦταν μιὰ μεγάλη νομικὴ κατάκτηση στὶς ΗΠΑ ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ταυτίζονταν μὲ τὰ δικαιώματα τῶν γυναικῶν, καὶ οὔτε λόγος γιὰ αὐτὰ τῶν παιδιῶν τους μέσα στὶς μήτρες τους. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἐκεῖ δὲν βρέθηκαν μέσα στὸ σώμα τῶν μητέρων τους ξαφνικά, ἀπὸ τὸ πουθενὰ καὶ ἀπρόσκλητα, ἀλλὰ ἀφοῦ οἱ μητέρες τους ἦρθαν σὲ συνάντηση μὲ ἕνα σύντροφο, τὸν πατέρα τῶν παιδιῶν, κατ’ ἐπιλογή καὶ εὐχαρίστησή τους, ἄν καὶ ὑπάρχουν καὶ οἱ βεβιασμένες περιπτώσεις, γιὰ τὶς ὁποῖες ὅμως τὰ μόνα ἐντελῶς ἀνεύθυνα καὶ ἀθώα εἶναι αὐτὰ τὰ ἀγέννητα παιδιά.

Συνεχίστε την ανάγνωση του “Ἡμέρα ἑορτῆς γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐνδομήτριου παιδιοῦ”

π.Φι­λό­θε­ος Γρη­γο­ριάτης:«Εκτρώσεις:Προβληματισμοί-Θεραπεία και Αποκατάσταση»

Μέ ἀφορμή τά ὅσα συνέβησαν τελευταῖα σχετικά μέ τό θέμα τοῦ “ἀγέννητου παιδιοῦ” καί μετά τήν μεγάλη δημοσιότητά του στό πανελλήνιο, ἀλλά καί πέραν αὐτοῦ, αἰτηθείς καταθέτω τό παρόν ὡς ἐλάχιστη συμβολή μου γιά γόνιμο προβληματισμό ὅλων μας.

Παρακάμπτω τήν πρόχειρη καί ἐσπευσμένη κυβερνητική ἐντολή γιά τήν ἀπόσυρση καί καθαίρεση τῶν σχετικῶν ἐντύπων τοιχοκόλλησης, ἡ ὁποία ἐντολή ἀποτελεῖ ἀλγεινό πλῆγμα-ἐπιβουλή κατά τῆς “ἐλευθερίας τοῦ προσώπου” καί τῆς “ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης” στήν σύγχρονη εὐνομούμενη, στά λόγια, κοινωνία μας όπως αναφέρει ο π.Φι­λό­θε­ος Γρη­γο­ριάτης στο afistemenaziso.gr

Μέσα σ᾿ ὅλα αὐτά ἰδιαίτερη ἐντύπωση μᾶς προκάλεσε ἡ ἀντίδραση καί ἔντονη τοποθέτηση συνανθρώπων μας πάσης ἡλικίας καί τῶν δύο φύλων, πού ἐκφράσθηκαν, ἐνήργησαν, θετικά ἤ ἀρνητικά, γιά τό ἀναφερθέν γεγονός, πού ἔχει φυσικά ἄμεση σχέση μέ τό φλέγον θέμα τῶν ἐκτρώσεων καί μάλιστα στήν Πατρίδα. Καί θυμηθήκαμε, ἰδίως αὐτές τίς ἡμέρες πού ἑορτάσαμε τήν ὡραία ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Χριστοῦ, τήν προφητική ρήση τοῦ δικαίου Συμεών πρός τήν Κυρία Θεοτόκο, ὅταν Αὐτή προσέφερε τόν Υἱό Της, τόν ἐνανθρωπήσαντα Θεό, στόν Ναό τοῦ Θεοῦ:

Συνεχίστε την ανάγνωση του “π.Φι­λό­θε­ος Γρη­γο­ριάτης:«Εκτρώσεις:Προβληματισμοί-Θεραπεία και Αποκατάσταση»”

Ἡ ἐκκωφαντικὴ σιωπή τῶν ἀμνῶν

Ἰωακεὶμ Καραμεσίνης, Hanford CΑ, HΠΑ

Ἐδῶ στὶς ΗΠΑ ποὺ διαμένω τὸ ζήτημα τῶν ἐκτρώσεων εἶναι ἕνα ζήτημα μείζονος ἐνδιαφέροντος.
Ἔχει ἀπασχολήσει τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο ἐπανειλημμένα καὶ εἶναι ἐδῶ καὶ δεκαετίες στὴν ἀτζέντα τῶν δύο μεγάλων πολιτικῶν παρατάξεων, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῶν πιὸ μικρῶν. Ἡ ἔνταση μὲ τὴν ὁποία ὑποστηρίζονται οἱ ἀντίθετες ἀπόψεις εἶναι μεγάλη, μὲ ἀντεγκλήσεις καὶ δυναμικὲς καμπάνιες. Οὐδεὶς ὅμως Κυβερνητικὸς παράγοντας διανοήθηκε ποτὲ νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ ἔπραξε στὴν Ἑλλάδα ὁ Ὑπουργὸς κ. Καραμανλὴς μὲ τὴν ἀφίσα τοῦ “Ἀφῆστε με νὰ Ζήσω” στὸ Μετρὸ τῶν Ἀθηνῶν! Ἡ Ἐλευθερία τοῦ Λόγου εἶναι μία βασικὴ Συνταγματικὰ κατοχυρωμένη ἐλευθερία καὶ εἴναι Ἱερὴ γιὰ ὅλους τους Ἀμερικανούς. Δυστυχῶς ἡ Ἑλλάδα μας, ὡς χώρα λίκνο τῆς Δημοκρατίας σχολιάστηκε δυσμενῶς γιὰ αὐτὴν τὴν ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργοῦ της καὶ δὲν τὸ κρύβω ὅτι στὸν περίγυρό της Κοινότητάς μας βρεθήκαμε ἀπολογούμενοι γιὰ τὸ κατάντημα τῆς σύγχρονης Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας.
Εὐτυχῶς ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀπολογηθῶ μόνο γιὰ αὐτὸ ὅμως γιατί ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο ντρέπομαι πραγματικὰ εἶναι ἡ σιωπὴ τῆς Διοικοῦσας Ἐκκλησίας στὴν Ἑλλάδα γιὰ τὸ θέμα. Ὅλοι χαιρετίσαμε τὴν ἀπόφαση τῆς Συνόδου ποὺ καθιέρωσε ἐπιτέλους ἐτήσια ἑορτὴ γιὰ τὴν προστασία τοῦ Ἀγέννητου Παιδιοῦ. Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ὅμως μὲ ἔκπληξη εἶδα ὅτι τὸ βάρος τῆς ὑποστήριξης καὶ τιμῆς τοῦ θέματος τὸ ἔφερε μία …Ἀθλητικὴ Ἐφημερίδα… Ὅταν μάλιστα κλιμακώθηκαν οἱ ἐπιθέσεις καὶ ἀπειλὲς σὲ βάρος τῆς ἐφημερίδας δὲν μπόρεσα νὰ βρῶ τὴν παραμικρὴ δήλωση ἐκπροσώπου τῆς Συνόδου ποὺ νὰ ὑπερασπισθεῖ τὴ στάση τῆς Ἐφημερίδας, ἡ ὁποία στὸ κάτω – κάτω δὲν ἔκανε κάτι ἄλλο παρὰ…. νὰ τιμήσει τὴν Ἡμέρα ποὺ ἡ ἴδια ἡ Σύνοδος εἶχε καθιερώσει!
Ἔχουν περάσει πιὰ πολλὲς ἡμέρες καὶ ἀπὸ τὸ κατέβασμα τῆς ἀφίσας τοῦ “Ἀφῆστε με νὰ ζήσω” καὶ καθημερινὰ ψάχνω σὲ ἰστοσελίδες, ἐκκλησιαστικὲς καὶ μή, νὰ διαβάσω μία δήλωση ἑνὸς Ἀρχιερέα γιὰ τὸ θέμα.Διαβάζω πολλὲς εἰδήσεις γιὰ λαμπρὰ Ἀρχιερατικὰ Συλλείτουργα, γιὰ ἐπιτυχημένες κοπὲς Βασιλόπιτας ἀλλὰ μία Ποιμαντορικὴ Δήλωση ὑπὲρ τῶν Ἀγέννητων Παιδιῶν καὶ κατὰ τῆς φίμωσης τοῦ ἀγώνα γιὰ τὴ Ζωή τους δὲν μπόρεσα νὰ βρῶ. Γιὰ νὰ εἶμαι δίκαιος εἶδα δύο – τρεῖς δηλώσεις Ἱεραρχῶν ποὺ τόλμησαν νὰ πάρουν θέση καὶ δέχθηκαν πυρὰ ἀπὸ διάφορους “βαρυσήμαντους διαμορφωτὲς” τῆς Κοινῆς Γνώμης. Μοῦ εἶναι ὅμως πραγματικὰ ἀπίστευτο ποὺ τὸ σύνολο τῶν ὑπολοίπων Ἀρχιερέων ὄχι ἁπλὰ δὲν πῆρε θέση στὸ θέμα ἀλλὰ δὲν τόλμησε καν νὰ ὑπερασπισθεῖ αὐτοὺς τοὺς δύο – τρεῖς Ποιμένες!
Γιατί Δεσπότες μας; Εἶναι ἄραγε κάποιο ζήτημα δογματικὰ πολύπλοκο; Εἶναι δεῖγμα συστολῆς σας καὶ ἀποφυγῆς δημοσιότητας; Μὰ ὑπάρχουν μεταξὺ σας κάποιοι λαλίστατοι ποὺ στὸ παρελθὸν δὲν δίστασαν στιγμὴ νὰ ὑπερασπισθοῦν κάθε εἴδους μειονότητα, τὸ Περιβάλλον, τὰ ἀπειλούμενα ζῶα καὶ πτηνὰ ὅσο μικρὰ καὶ ἀσήμαντα καὶ ἐὰν ἦταν.
Καὶ τώρα; Αὐτὲς οἱ ἀγέννητες ψυχὲς δὲν εἶναι μέρος τοῦ ποιμνίου σας; Εἴδατε ποτὲ βοσκὸ νὰ ἀδιαφορεῖ γιὰ τοὺς κυοφορούμενους ἀμνούς του; Θὰ “σβήσει” τὸ κοπάδι του καὶ περιγέλαστος θὰ μείνει, ζητιάνος, στὸ ἴδιο του τὸ χωριό.
Μὲ πόνο ψυχῆς, ἀνήμποροι καὶ ἀδικημένοι, ἀπειλούμενοι ἀπὸ τοὺς νοητοὺς λύκους τῆς Νέας Ἐποχῆς προσμένουμε ἐμεῖς, οἱ ἀμνοὶ σας ἀπὸ ἐσᾶς, Ἀρχιερεῖς μας, ἕνα νεῦμα σας, ἕνα λόγο προστατευτικό. Μὴ μᾶς ἀπογοητεύσετε!”Δὲν φοβᾶμαι ἕνα στρατὸ λιονταριῶν ποὺ ἡγεῖται ἀπὸ ἕνα πρόβατο, φοβᾶμαι ἕνα στρατὸ προβάτων μὲ ἀρχηγὸ ἕνα λιοντάρι”. – Μέγας Ἀλέξανδρος
Ρωμαίικο Οδοιπορικό

https://aktines.blogspot.com/2020/01/blog-post_119

Η βιολογική μου μητέρα, 7.5 μηνών έγκυος έκανε έκτρωση… όμως Έζησα!

Αν έτσι, από θαύμα, είχαμε μπροστά μας ένα απ΄αυτά τα αμέτρητα παιδιά που μπήκαν στην διαδικασία της έκτρωσης, πως θα μας περιέγραφε την εμπειρία του; Κι όμως υπάρχει ένα τέτοιο παιδί! Που γλύτωσε, μεγάλωσε και βρίσκεται μπροστά μας.

Γιατί, υπάρχει πιο πειστικό επιχείρημα από το να βλέπεις και να ακούς να σου τα λέει ένα παιδί που διασώθηκε από την διαδικασία της έκτρωσης, ο καλός Θεός γνωρίζει το γιατί, ενώ βρισκόταν ήδη 7,5 μήνες στην κοιλιά της μάνας της;

Η βιολογική μου μητέρα, 7.5 μηνών έγκυος έκανε έκτρωση… όμως Έζησα!
Μια συγκλονιστική μαρτυρία. Είμαι υιοθετημένη και η βιολογική μου μητέρα ήταν δεκαεφτά χρονών, όταν αποφάσισε να κάνει έκτρωση.

Ήταν τότε εφτάμισι μηνών έγκυος και ο γιατρός τη συμβούλευσε να κάνει αυτό, που ονομάζεται saline abortion (αντικατάσταση του αμνιακού υγρού με αλατούχο διάλυμα, που καίει το παιδί μέσα και έξω). Έτσι η μητέρα μου ανέμενε να γεννήσει ένα νεκρό παιδί μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες.

Προς μεγάλη έκπληξη και αμηχανία όλων, δεν βγήκα νεκρή σ’ αυτό τον κόσμο αλλά ζωντανή (!), στις 6 Απριλίου του 1977 σε κλινική εκτρώσεων του Λος Άντζελες.

Αυτό δε που αποτελεί τέλειο συγχρονισμό του ερχομού μου, είναι ότι ο μαιευτήρας που ενεργούσε την έκτρωση ήταν εκτός υπηρεσίας εκείνη τη στιγμή κι έτσι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ολοκληρώσει το σχέδιό του, που ήταν ο τερματισμός της ζωής μου.

Την στιγμή αυτή που σας μιλώ, βρίσκομαι σ’ ένα όμορφο κυβερνητικό κτίριο και ξέρω ότι στην εποχή που ζούμε δεν είναι πολιτικά σωστό να πεις το όνομα του Χριστού σε μέρη σαν κι αυτό.

Το να Τον φέρεις σε τέτοιες συναντήσεις, μπορεί να κάνει τους άλλους να νοιώσουν τρομακτικά άβολα. Αλλά δεν επιβίωσα για να κάνω τον καθένα να νοιώθει άνετα. Επιβίωσα για να ανακατεύω τα πράγματα λίγο και αυτό το απολαμβάνω!

Και έτσι βγήκα ζωντανή, όπως ήδη είπα, μετά από δεκαοκτώ ώρες. Έπρεπε να ήμουν τυφλή, έπρεπε να ήμουν καμένη, έπρεπε να ήμουν νεκρή. Και δεν είμαι!

Ξέρετε τι εκπληκτική δικαίωση είναι το γεγονός ότι ο μαιευτήρας που έκανε την έκτρωση, ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει το πιστοποιητικό γεννήσεώς μου; Έτσι έμαθα ποίος είναι. Για όσους τυχόν όμως έχουν αμφιβολίες, το πιστοποιητικό γράφει:

«γεννημένη κατά τη διάρκεια εκτρώσεως στο τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης». Δε νικήσανε!

Έκανα μία έρευνα για τον άνθρωπο αυτόν και οι κλινικές του είναι η μεγαλύτερη αλυσίδα κλινικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, με μικτά έσοδα 70.000.000 δολάρια το χρόνο. Διάβασα ένα βιβλίο του που έλεγε πως έχει κάνει πάνω από 1.000.000 εκτρώσεις και θεωρεί αυτό πάθος του.

Σας τα λέω αυτά, Κυρίες και Κύριοι, γιατί δεν ξέρω αν συνειδητοποιήσατε ότι βρισκόμαστε σε μάχη σ’ αυτόν τον κόσμο. Είναι μία μάχη μεταξύ της ζωής και του θανάτου. Με ποια πλευρά είστε;

Έτσι η νοσοκόμα κάλεσε ασθενοφόρο και με μετέφεραν σε νοσοκομείο. Αυτό είναι πραγματικό θαύμα, διότι συνήθιζαν τότε (μέχρι το 2002), να τερματίζουν την ζωή ενός επιβιώσαντος βρέφους, με στραγγαλισμό, ασφυξία, να το αφήνουν να πεθάνει ή να το πετούν. Το 2002 ο πρόεδρος Bush υπέγραψε νόμο για να σταματήσει αυτή η συνήθεια. Βλέπετε, παίζουμε εν ου παικτοίς…

Εύχομαι να με μισούν την ώρα που θα πεθάνω, ώστε να αισθανθώ τον Θεό κοντά μου και να αισθανθώ πώς είναι να σε μισούν. Και τον Χριστό Τον μισούσαν. Και όχι ότι επιδιώκω να με μισούν, αλλά ξέρω ότι ήδη με μισούν γιατι κηρύττω ζωή.

Και η αποστολή μου κυρίες και κύριοι, ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα, είναι αυτή. Να δώσω ανθρωπιά σε μια αντιπαράθεση, που την ταξινομήσαμε με όλα τα άλλα ασήμαντα θέματα και την βάλλαμε να περιμένει την σειρά της στο ράφι. Αφαιρέσαμε τα αισθήματά μας κυρίες και κύριοι, γίναμε σκληρότεροι. Το θέλετε πραγματικά αυτό; Πόσο πραγματικά επιθυμείτε να ρισκάρετε για να πείτε την αλήθεια με αγάπη και μεγαλοψυχία, να είστε πρόθυμοι να σας μισούν;

Έτσι μετά από αυτό τοποθετήθηκα σε ίδρυμα έκτακτης φροντίδας όπου αποφάσισαν, διότι δεν τους άρεσα και πολύ.

Βλέπετε μισήθηκα από την στιγμή της συλλήψεώς μου από τόσους πολλούς, αλλά και αγαπήθηκα από ακόμα πιο πολλούς και προπάντων από τον Θεό. Είμαι κόρη Του. Δεν παίζετε με το κορίτσι του Θεού. Έχω ένα σημάδι στο μέτωπο, που προειδοποιεί, προσέξτε να είστε καλοί μαζί μου, γιατί ο Πατέρας μου διοικεί τον κόσμο!

Με πήραν λοιπόν από το «κακό σπίτι» και με πήγαν σε άλλο, όμορφο σπίτι. Στο σπίτι της Πένυ. Είπε, ότι τότε ήμουν δέκα επτά μηνών και είχα διαγνωστεί με αυτό που εγώ θεωρώ δώρο, εγκεφαλική παράλυση, η οποία δημιουργήθηκε από την έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλό μου, καθώς προσπαθούσα να επιβιώσω.

Τώρα είμαι αναγκασμένη να το πω αυτό. Εάν η έκτρωση είναι αποκλειστικά θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών, τότε ποία ήταν τα δικά μου δικαιώματα;

Πώς δεν βρέθηκε ούτε μία ριζοσπαστική φεμινίστρια, να σηκωθεί και να φωνάξει για την καταπάτηση των δικαιωμάτων μου την ημέρα εκείνη!

Στην πραγματικότητα η ζωή μου πνιγόταν στο όνομα των δικαιωμάτων της γυναίκας!

Όταν δε ακούω το αηδιαστικό επιχείρημα ότι πρέπει να κάνουμε εκτρώσεις γιατί το παιδί ίσως γεννηθεί ανάπηρο, τότε η καρδιά μου γεμίζει από τρόμο.

Υπάρχουν πράγματα κυρίες και κύριοι, τα οποία θα μπορέσετε να μάθετε μόνο από τους αδύναμους ανάμεσά σας. Και όταν τους πνίγετε, εσείς είστε αυτοί που χάνετε… Ο Θεός τους φροντίζει, αλλά εσείς είστε αυτοί που θα υποφέρετε για πάντα.

Και τι αλαζονεία, τι απόλυτη αλαζονεία! Και έχει γίνει καθεστώς σ’ αυτό τον κόσμο που ζούμε, οι δυνατοί να εξουσιάζουν τους αδύναμους, να αποφασίζουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει.

Τι αλαζονεία! Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν ήσαστε εσείς, που κάνετε την καρδιά σας να κτυπά; Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν κατέχετε τίποτε από όλη την εξουσία που νομίζετε ότι κατέχετε; Είναι το έλεος του Θεού που σας στηρίζει ακόμα και όταν τον μισείτε;

Έτσι κοίταξαν την αγαπημένη μου Πένυ και της είπαν τα πολύ ενθαρρυντικά λόγια: η Gianna θα είναι ένα τίποτα! Αλλά αυτή τους αγνόησε και άρχισε να δουλεύει μαζί μου 3 φορές την ημέρα, και άρχισα να σηκώνω το κεφάλι μου και μετά έλεγαν η Gianna ποτέ δεν θα κάνει αυτό, ποτέ δεν θα κάνει το άλλο.

Και όμως στην ηλικία των τρεισήμισι χρόνων, άρχισα να περπατώ με περπατούρα και ορθοπεδικά στηρίγματα, και στέκομαι εδώ σήμερα μπροστά σας με ένα μικρό ορθοπεδικό πρόβλημα, χωρίς περπατούρα και ορθοπεδικά στηρίγματα. Πέφτω με χάρη μερικές φορές και μερικές άλλες άχαρα, εξαρτάται από την περίπτωση, αλλά εργάζομαι για την Δόξα του Θεού.

Βλέπετε, κυρίες και κύριοι, είμαι πιο αδύναμη από τους περισσότερους από σας, αλλά αυτό είναι το κήρυγμά μου.

Πληρώνω ένα μικρό τίμημα για να μπορώ να διαλαλώ στον κόσμο και να προσφέρω ελπίδα. Στην παρανόησή μας για το πώς δουλεύουν τα πράγματα, παρεξηγούμε πόσο όμορφο μπορεί να είναι το μαρτύριο! Δεν το προκαλώ, αλλά όταν έρχεται ο Θεός έχει την δυνατότητα να κάνει και τα πιο άθλια πράγματα όμορφα.

Έχω συναντήσει την βιολογική μου μητέρα, έχω συγχωρήσει την βιολογική μου μητέρα, είμαι Χριστιανή.

Είναι πολύ ταραγμένη γυναίκα και ήρθε σε μία εκδήλωση, που είχα πριν δυο χρόνια, χωρίς προειδοποίηση και είπε: «Γεια σου, είμαι η μητέρα σου».

Αυτή ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα, και όμως καθώς ανεχόμουν όλα αυτά, πιθανόν να σκεφτείτε ότι ήμουν τρελή, αλλά καθόμουν εκεί και σκεφτόμουν: «Δεν σου ανήκω. Ανήκω στον Χριστό. Είμαι το κορίτσι Του, και είμαι πριγκίπισσα! Έτσι δεν έχει σημασία τι λες, ο θυμός σου, η ταραχή σου και η οργή, δεν είναι δικά μου να τα φυλάξω, δεν είναι δικά μου να τα κρατάω, και δε θα το κάνω..».

Θα ήθελα προς στιγμήν να μιλήσω κατευθείαν στους άντρες που είναι σε αυτή την αίθουσα. Άντρες είστε φτιαγμένοι για μεγαλοσύνη. Είστε φτιαγμένοι για να υψώνετε το ανάστημά σας και να φέρεστε αντρίκεια. Είστε φτιαγμένοι για να υπερασπίζεστε τις γυναίκες και τα παιδιά.

Όχι να παραμερίζετε και να στρέφετε το κεφάλι σας στην άλλη μεριά, όταν γίνεται φόνος και να μην κάνετε τίποτε γι’ αυτό. Δεν είστε φτιαγμένοι για να εκμεταλλεύεστε εμάς τις γυναίκες και μετά να μας αφήνετε μόνες. Είστε φτιαγμένοι για να είστε ευγενικοί και χαριτωμένοι και μεγάλοι και δυνατοί και να στέκεστε ψηλά, διότι άντρες προσέξτε με: Είμαι πολύ κουρασμένη για να κάνω το δικό σας καθήκον.

Γυναίκες, δεν είστε φτιαγμένες για κακομεταχείριση, δεν είστε φτιαγμένες να κάθεστε αγνοώντας την αξία και την τιμή σας. Είστε φτιαγμένες να αγωνίζεσθε γι’ αυτό σε όλη σας την ζωή. Τώρα είναι η ευκαιρία σας, τώρα θα δείξετε τι άνθρωποι θα είστε. Έχω εμπιστοσύνη άντρες, ότι θα ανταποκριθείτε στην πρόκληση και θα αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων.

Στους πολιτικούς, που ακούν, ιδιαίτερα στους άντρες, θα πω το εξής: είστε φτιαγμένοι για μεγαλοσύνη και αφήστε την διπλωματία στην άκρη. Προορισμός σας είναι να υπερασπίζεστε, ότι είναι σωστό και καλό. Αυτή η νεαρή κοπέλα που στέκεται στο βήμα σάς λέει: τώρα είναι η ώρα σας.

Τι είδους άνθρωποι θέλετε να είστε, άνθρωποι με εμμονή στην δική τους δόξα ή άνθρωποι με εμμονή στην δόξα Του Θεού; Έφτασε η στιγμή να πάρετε θέση. Αυτή είναι η δική σας ώρα. Ο Θεός θα σας βοηθήσει, ο Θεός θα είναι μαζί σας. Σας δίνεται η ευκαιρία να δοξάσετε και να τιμήσετε τον Θεό.

Θα τελειώσω με αυτό:

Μερικοί ίσως είναι ενοχλημένοι διότι μιλώ συνέχεια για τον Θεό και τον Ιησού.

Μα πώς είναι δυνατόν να περπατώ στην γη, έστω κουτσαίνοντας, και να μην δίνω όλη μου την καρδιά και το μυαλό και την ψυχή και όλο μου το είναι στον Χριστό που μου έδωσε την ζωή;

Αν λοιπόν νομίσετε ότι είμαι ανόητη, αυτό θα είναι άλλο ένα κόσμημα στην κορώνα που φορώ. Όλος ο σκοπός της ζωής μου είναι να κάνω τον Θεό να χαίρεται.

Ελπίζω μερικά απ’ αυτά που είπα να έχουν νόημα. Απλά βγήκαν μέσα από την καρδιά μου.

Ο Θεός να σας ευλογεί. Gianna Jessen.

«γεννημένη κατά τη διάρκεια εκτρώσεως στο τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης».

Αξιοπρόσεκτες Θέσεις και Μαρτυρίες για τις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ